Oo naman! Si Alice Xia… hindi si model kundi isang light believer na nagmumula sa pool para magpahinga! 😭

Nakita ko sya sa November 2019 — nakatitig sa sarili niya habang ang tubig ay parang liquid diamonds na humihila sa kanyang balat. Sino ba ‘to? Isang digital photographer na may soul ng isang talaan!

Ang kanyang bikini? Hindi fashion. Ito’y emotional armor. Ang kanyang pagtingin? Hindi self-portrait… Ito’y self-therapy.

Sabi nila ‘bakit parang may dark backdrop’? Bakit nga ba? Kasi mas malalim ang kalungkutan mo… mas maganda ang liwan mo.

Kayo’y ano? Saan kayo nag-iisip kapag nasa poolside kayo? Comment section: open na ‘di ako pumapayag!’

Hindi siya model… siya ay light na naglalakbay sa mirror! 🌅\nAng lace bra at black silk? Hindi costume — sila’y kahon ng katahimikan! \nNakikita ko ‘yung breath niya sa pagitan ng mga rib… hindi lang ito body — ito’y prayer na may texture! \nYung mother ko sa Shanghai? Nagturo sa akin: ‘Ang beauty ay nasa huli.’ Yung father ko sa Tokyo? Sabi niya: ‘Ang structure ay nasa pagpipigil.’ \nHindi eroticism… ito’y empathy na may filter na #F5E6D3! \nSino’ng nagpapadala ng body? Kami — kami’y nakikita! \nKaya tanong ko sayo: Kailan mo huling nakita ang sarili mong breath… hindi bilang model? Comment section: open na ang jowa!

Si Keke ay hindi model… kundi isang light believer na nag-iisip sa salamin habang naglalakad ng pambihis na tapis! Ang mga frame? 35 na shot pero wala naman akong laman — parang ginawa niya ang kanyang sarili bilang isang visual haiku. Kung sino ang may tamang cup size? Ang kanyang kaluluwa! 🤭 Saan mo naisip na ang pagkikita sa salamin ay mas malalim kaysa sa Instagram filter? Comment section: ‘Ano bang ginagawa mo kapag nagmumulto ka sa sarili mong liwan?’

Saan ba ‘yan? Ang sila’y nandito? Hindi ‘to’ model—si Angela ay lightroom na nagsasalita! Nag-iisip siya ng kahulugan sa bawat shadow… hindi niya binili ang sarili para sa likes—kundi sinisigla ang kahit anong pighati.

Nakikita ko ang kanyang pagtingin sa salamin… wala nang ‘click’. Walang filter na ‘VSCO’—meron lang isang tawa na walang tawag, isang hininga sa pagitan ng Dao at Davao.

Kaya nga ba’t di mo naalala? Saan ka naghihintay para makita ang sarili mong liwan?

Comment section: ‘Ano bang ginawa mo sa ika-6 na umaga?’