แสงในม่านผ้า… ทำไมไม่ไปซาอุด? เธอไม่ได้แต่งตัวเองด้วยความหวาดหรือเงินมากมาย — เธอแค่หยุดดูแสงลอดรูปผ้าไหมดำที่หน้าต่างตอนตีสองยาม แล้วก็เงียบ… ไม่มีการเคลื่อนไหว ไม่มีเสียงดัง แค่ความสงบที่ทำให้คุณสงสัยว่า ‘ความงาม’ มันไม่ใช่สิ่งที่ถูกมองเห็น… มันคือสิ่งที่ถูกจดจำไว้ในหัวใจ

เธอใส่รองเท้าแบบช้าๆ โดยไม่พูดอะไรเลย — และนั่งอยู่กับกรอบผ้าไหมจนเช้าสว่าง

คุณว่า? ในโลกที่เต็มไปด้วยเรื่องไร้สาระ… เราจะจดจำอะไรกันแน่นอน?

คอมเมนต์เด็ดๆ มาแชร์กันเถอะ! 🌿